แต่งกลอนเล่นไปอีก4บท
posted on 24 Mar 2008 23:08 by aekazittนภาไร้ซึ่งดาวช่างเปล่าเปลี่ยว เดือนโดดเดี่ยวตระหง่ากลางท้องฟ้า
แสงนวลนวลชวนหลงใหลในจันทรา สวยจริงหนาใจจิตเปรมปรีดี
ความทรงจำบัดนี้ช่างเลือนลาง สติจางหายไปในราตรี
แสงจันทร์ที่ชมชื่นรื่นรมย์ดี กลับให้มีทุกข์โศกวิโยคปาง
คนข้างกายบัดนี้หามีไม่ เปล่าเปลี่ยวใจไร้คู่อยู่เคียงข้าง
ที่ข้างกายใต้จันทราเป็นที่ว่าง คิดไปพลางเศร้าโศกพัลวัน
แม้จันทร์เจ้างดงามสักเท่าไร แต่หากไม่มีใครให้แบ่งปัน
ในความงามโสภาแสงนวลจันทร์ จิตย่อมพลันไร้สุขทุกข์เรื่อยไป